Mężczyzna bardzo często przyzwyczajony jest do radzenia sobie za wszelką cenę. Trafia na psychoterapię dopiero wtedy, gdy „coś pęka”. Nie dlatego, że wcześniej nie było trudno.

Na co dzień spotykam mężczyzn, którzy z zewnątrz funkcjonują poprawnie: pracują, utrzymują rodzinę, podejmują decyzje, biorą odpowiedzialność.  Potrafią tak funkcjonować całymi latami. W środku natomiast pojawiać się zaczyna napięcie, złość, wypalenie albo poczucie pustki, którego nie da się już zagłuszyć kolejnym zadaniem, sukcesem czy jeszcze dłuższym urlopem.

Męska socjalizacja i „ciche koszty radzenia sobie”

W kulturze, w której wielu mężczyzn dorastało, emocje rzadko były czymś, o czym się rozmawiało. Częściej były czymś, co należało kontrolować, ignorować albo „ogarniać”.

W efekcie:

• smutek często zamienia się w drażliwość lub złość,
• lęk bywa maskowany nadmierną kontrolą lub pracoholizmem,
• zmęczenie traktowane jest jak słabość, a nie sygnał ostrzegawczy.

Przez długi czas to działa. Do momentu, w którym koszt takiego funkcjonowania zaczyna przewyższać korzyści.

Z czym najczęściej przychodzą mężczyźni na terapię?

Psychoterapia dla mężczyzn bardzo rzadko zaczyna się od słów: „chcę pracować nad emocjami”. Częściej pojawiają się konkretne doświadczenia:

• chroniczne napięcie i brak regeneracji,
• poczucie utknięcia lub utraty sensu,
• wypalenie zawodowe, mimo kompetencji i osiągnięć,
• trudności w relacjach i bliskości,
• samotność emocjonalna, o której trudno mówić,
• poczucie, że „ogarniam”, ale coraz większym kosztem.

Wielu mężczyzn odkrywa w terapii, że nie chodzi o brak siły, a o brak kontaktu ze sobą.

Psychoterapia Gestalt a męskie doświadczenie

Podejście Gestalt dobrze odpowiada mężczyznom, którzy są zmęczeni funkcjonowaniem „z automatu”. Nie polega ono na analizowaniu przeszłości w oderwaniu od teraźniejszości ani na narzucaniu gotowych rozwiązań.

W pracy terapeutycznej kluczowe są:

• świadomość tego, co dzieje się „tu i teraz”,
• kontakt z emocjami i sygnałami z ciała,
• relacja terapeutyczna jako bezpieczna przestrzeń,
• odzyskiwanie wyboru zamiast działania pod presją.

Psychoterapia nie odbiera sprawczości ani ambicji. Często pomaga je odzyskać - już bez wewnętrznego przymusu i napięcia.

„Być twardym” czy być w kontakcie ze sobą?

Jednym z częstych tematów w terapii mężczyzn jest wewnętrzny konflikt między:

- potrzebą siły, odpowiedzialności i skuteczności
a
- potrzebą odpoczynku, bliskości i autentyczności.

Wielu mężczyzn nosi wewnętrzny pancerz, który kiedyś pomagał przetrwać. Psychoterapia pozwala sprawdzić, czy ten pancerz nadal chroni - czy raczej ogranicza.

Siła bez kontaktu ze sobą bardzo łatwo zamienia się w samotność.

Kiedy warto rozważyć rozmowę z terapeutą?

Psychoterapia może być pomocna, jeśli:

• dominuje złość, zobojętnienie lub ciągłe napięcie,
• pojawia się poczucie pustki mimo zewnętrznego „porządku”,
• trudno budować bliskie relacje,
• praca zaczyna pochłaniać wszystko inne,
• pojawia się wypalenie lub kryzys sensu.

Decyzja o terapii nie jest oznaką słabości. Często jest pierwszym momentem realnej odpowiedzialności za siebie.

Jeśli temat psychoterapii dla mężczyzn jest Ci bliski zapraszam do kontaktu.