Skorzystaj z bezpłatnych konsultacji na Psycheo.
W praktyce nie ma wielu rzeczy, których nie wolno mówić psychologowi. Gabinet psychologa to miejsce stworzone właśnie po to, aby mówić otwarcie o swoich myślach, emocjach i doświadczeniach. Najważniejszą zasadą jest szczerość, bo ukrywanie lub zniekształcanie informacji może utrudnić zrozumienie problemu i dobranie właściwej pomocy.
Można jednak wskazać kilka rzeczy, które nie pomagają w terapii lub mogą ją utrudniać.
1. Kłamstwa i ukrywanie ważnych informacji
Jeśli pacjent mówi nieprawdę lub pomija istotne fakty, psycholog może otrzymać niepełny obraz sytuacji. Wtedy diagnoza lub wsparcie mogą być mniej trafne.
Czasem kłamstwo wynika ze wstydu czy lęku i to jest zrozumiałe. Warto jednak spróbować powiedzieć choćby:
„Trudno mi o tym mówić” albo „Nie jestem jeszcze gotowy powiedzieć wszystkiego”.
2. Półprawdy i pomijanie swojej roli w sytuacji
Niektóre osoby opowiadają historię tylko z jednej perspektywy lub pomijają fragmenty, które są dla nich niewygodne. Tymczasem dla terapeuty ważny jest pełniejszy obraz sytuacji, nawet jeśli pokazuje nas w niekorzystnym świetle.
3. Rozmowy, które mają tylko „zapełnić czas”
Unikanie ważnych tematów poprzez długie opowiadanie o drobiazgach (np. całym przebiegu dnia) może być formą ucieczki od trudniejszych spraw. W terapii najbardziej pomocne jest mówienie o tym, co naprawdę nas porusza.
4. Próba „udawania, że wszystko jest w porządku”
Zdania typu: „To nic takiego”, „Inni mają gorzej” mogą być mechanizmem obronnym. Bagatelizowanie problemów może utrudniać ich zrozumienie i przepracowanie.
5. Oczekiwanie, że psycholog „naprawi” problem za nas
Psycholog pomaga zrozumieć emocje i znaleźć rozwiązania, ale proces zmiany wymaga zaangażowania samego pacjenta.
Warto pamiętać:
Nie musisz mówić wszystkiego od razu.
Możesz powiedzieć, że jakiś temat jest dla Ciebie zbyt trudny na ten moment.
Tempo otwierania się w terapii jest częścią procesu.
Najprostsza zasada:
Nie ma tematów „zakazanych”, ale największą przeszkodą w terapii jest brak szczerości wobec siebie i terapeuty.