Psycholog przekazuje rodzicom informacje potrzebne do zrozumienia trudności dziecka i zapewnienia mu odpowiedniego wsparcia. Nie oznacza to jednak szczegółowego relacjonowania każdej rozmowy. Dziecko potrzebuje przestrzeni, w której może mówić o swoich przeżyciach i budować zaufanie do specjalisty.

Zasady poufności warto omówić na początku współpracy zarówno z rodzicami, jak i z dzieckiem, w sposób dostosowany do jego wieku i dojrzałości.

Jakie informacje otrzymują rodzice?
Psycholog może omawiać z rodzicami przede wszystkim:

- rozpoznane trudności i potrzeby dziecka;
- wnioski z diagnozy oraz zalecenia;
- cele pomocy i ogólny przebieg pracy;
- sposoby wspierania dziecka w domu;
- potrzebę dodatkowych konsultacji lub innych form pomocy.
Zakres informacji zależy m.in. od rodzaju świadczenia, sytuacji dziecka oraz uprawnień rodzica lub opiekuna prawnego. 

Co pozostaje poufne?
Co do zasady psycholog nie powinien przekazywać rodzicom wszystkich wypowiedzi dziecka, jego osobistych zwierzeń ani szczegółów każdej sesji. Może wyjaśnić, że dziecko doświadcza trudności w relacjach, bez przytaczania jego słów czy ujawniania szczegółów, które nie są potrzebne do udzielenia pomocy.

Prawo rodzica do informacji nie oznacza automatycznie prawa do dokładnej relacji ze spotkania. Osobną kwestią jest dostęp do dokumentacji, regulują go przepisy właściwe dla danego rodzaju pomocy i placówki. 

Kiedy psycholog musi podjąć działania ochronne?
Poufność ma granice. Gdy pojawia się poważne zagrożenie życia lub zdrowia dziecka albo innych osób, psycholog powinien podjąć działania służące bezpieczeństwu. Może to wymagać przekazania niezbędnych informacji rodzicom, służbom lub odpowiednim instytucjom.

Jeśli podejrzenie krzywdzenia dotyczy rodzica, specjalista powinien uwzględnić to przy wyborze sposobu interwencji, aby nie zwiększyć zagrożenia dla dziecka. 

O co warto zapytać na początku współpracy?
„Jakie informacje będziemy otrzymywać jako rodzice?”, „Co pozostanie między dzieckiem a psychologiem?” oraz „W jakich sytuacjach poufność może zostać ograniczona?”.

Jasne zasady pomagają połączyć współpracę z rodzicami z poszanowaniem prywatności i bezpieczeństwa dziecka.