Przyjmowanie leków psychiatrycznych zwykle nie wyklucza psychoterapii. Obie formy pomocy mogą się uzupełniać, a ich połączenie dobiera się do rodzaju trudności, nasilenia objawów i indywidualnych potrzeb. Leki mogą pomagać w zmniejszeniu objawów, natomiast psychoterapia umożliwia pracę nad emocjami, sposobami myślenia, zachowaniem i relacjami. Nie trzeba odstawiać leków, żeby rozpocząć terapię.
Czy powiedzieć terapeucie o przyjmowanych lekach?
Warto poinformować terapeutę, jakie leki przyjmujesz, od kiedy i czy zauważasz zmiany samopoczucia. Powiedz również o zmianach dawkowania zaleconych przez lekarza oraz trudnościach, takich jak senność, pobudzenie czy problemy z koncentracją. Te informacje pomagają lepiej zrozumieć Twoją sytuację i dostosować pracę podczas spotkań.
Lekarzowi prowadzącemu także warto powiedzieć, że korzystasz z psychoterapii. Jeśli potrzebna będzie bezpośrednia współpraca między specjalistami, powinni omówić z Tobą jej cel, zakres przekazywanych informacji i zasady zgody na taki kontakt.
Co zrobić, jeśli leki utrudniają udział w sesjach?
Jeśli odczuwasz działania niepożądane lub pogorszenie samopoczucia, skontaktuj się z lekarzem przepisującym leki. Z terapeutą możesz omówić wpływ tych trudności na spotkania, ale decyzje dotyczące leków i ich dawkowania podejmuje lekarz. Psychoterapeuta, który nie jest lekarzem, nie powinien samodzielnie zmieniać Twojego leczenia farmakologicznego.
Nie zmieniaj dawek ani nie odstawiaj leków na własną rękę także wtedy, gdy dzięki terapii czujesz się lepiej. Sposób zakończenia farmakoterapii zależy od konkretnego leku i sytuacji zdrowotnej; nagłe odstawienie niektórych preparatów może wywołać objawy odstawienne.
Celem leczenia jest poprawa Twojego samopoczucia i funkcjonowania. Psychoterapia nie musi prowadzić do odstawienia leków, a dalsza potrzeba ich przyjmowania nie oznacza, że terapia jest nieskuteczna.